Feb 20, 2012 | admin | News | 0


Congratulations Besi!

We would like to congratulate Fulbright Turkish Student Program alumni Besi Adut on the Short Film Award she was given for her thesis film and for getting accepted to two film festivals. We wish her her great success in these festivals. 

Below is Besi’s message to the Fulbright family. We are looking forward to more good news from our students and alumni.

“Hello My Dear Friends & Allies,


I would like to update you with some good news. My thesis film Strange Little Girl got accepted to two more film festivals: The San Francisco Bay Area International Children Film Festival and the New Hope Film Festival.


We’ve been in five film festivals and got one best short film award so far. www.slgthemovie.com. Thanks for everyone for supporting me in the past or in the future.



Besi’s film has received comments like “We’re truly honored to exhibit your film” and “Wonderful student film. A story with heart and courage. The little girl’s acting is excellent as she shows us her transformation and eventually reveals herself. The audience will pull for her throughout her struggle because her personality, imagination and talent flicker through. Supporting cast’s acting also excellent. Nice camera work.”


Congratulations, Besi!


Fulbright Mezunu Besi Adut’u Tebrik Ediyoruz

Fulbright Öğrenci Bursu mezunlarından Besi Adut’u, tez filminin almış olduğu ödül ile iki film festivali kabulu nedeniyle tebrik ediyoruz.

Besi’nin filmi Strange Little Girl (www.slgthemovie.com), uzmanlardan şöyle yorumlar almış: “Filminizi göstermekten gerçekten onur duyacağız”, “Harika bir öğrenci filmi. Yürek ve cesaret dolu bir film. Küçük kızın, geçirdiği değişimi sırasındaki ve en sonunda kendini açığa çıkardığındaki rol yapma yeteneği harika. İzleyici mücadelesi boyunca kızın yanında olacak, çünkü kişiliği, hayal gücü ve yeteneği açığa vuruluyor. Yardımcı oyuncuların da performansı harika. Kamera da güzel kullanılmış.”

Tebrikler Besi!

Diğer mezunlarımız ve bursiyerlerimizin de haberlerini bekliyoruz.

2. El
Feb 20, 2012 | admin | News | 0



Kısa filmlerimden Bessy Adut Özel Seçkisi yapıldı ve ardından söyleşim yapıldı. Mart 2010.

Feb 20, 2012 | admin | News | 0

Tell me about yourself.

I am Besi Adut. I was born in İstanbul in 1982. I am Jewish. My interest to cinema began when I was a child. I was a candid viewer since my childhood the thing took my attention most was watching movies. I was attracted by the Event Horizon presented by Alfred Hitchcock and I loved to rent horror movies, sci-fi and fantasy. My favorite film as a child was Labirtnth, Jennifer Connelly was perfoming. I told myself that I wanted to make a film like that in the future.  I am writing my own stories and screenplays since than. I had a video camera when I was a child and I began shooting short films, camera used to be my favorite toy and now I can’t think any other industry to work in. In this life the only thing I wanna do to write screenplays and to shoot feature length films. I really don’t want a die before leaving an internationally succesful film behind me as a mark. I want to be immortal with my films that’s my only dream in life and I will do everything for this desire.

What are you doing right now?

After I graduated from the university last year I sent my thesis short film to the several festivals and my film is screened in many film festivals and won awards.  Two days ago I won an award of best short film  “2. prize “ in the short film festival underlining the theme of women which is orgranized by Short Filmmakers Organization. I worked in television channels, in commercials and in a succesful feature length film as the director’s assistant. Now I am working in Tursak Foundation of Cinema and Audiovisual Culture. I am the film program director assistant and international relations coordinatior. We organize several international film festivals like Golden Orange (which is the Oscar award for Turkey) last year we invited David Caradine and Michael Madsen to the festival. So I have a chance for connection with many filmmakers and actors coming as guests to our festival. Cinema&History Festival which underlines the theme of Human Rights. We also organized comedy film festival and children film festival. I am also helping to a Dutch film director, I am his pre-production assistant in his Capaddocia Project.

Other than that, nowadays I am writing an original feature length script with a friend of mine Rila. This one is the most important thing for me right now. This will be a very philosophical, deep but an exciting movie. It’s like nothing has ever been made before. But it has some similar points with Matrix and What the Bleep do we know?  in a sense of questioning the reality. Film is about the paralel realities.

In which courses were you most successful? Why?

I was most succesful in Film Grammar, Film Culture: Firstly because I admired our teacher, it was pleasure for me to listen to her. What I have learned from these courses were not only limited with films but also useful in my daily life. I learned to read films and see beyond the surface. When I began to read between the lines and see the subtext watching films became more fun for me because it is like a puzzle that you solve by using your mind. I loved the teacher, she told us very well of course that’s very important fact too. Now when I am going to make a film I think carefully what kind of light or camera angle I should use to give the effect that I want to. For instance, I could take a man low angle and distorted frame this will show the distortion of his authority. Or I could use black&white to give the reality feeling, may be I could use such sounds and music to make people laugh.

In summary, I learned how to use the tools of cinema and the language of cinema. Now, I want to create my own film language like many directors I admire Tim Burton for example has his own film style and you see his sign from the details like the font of the poster, Soundtrack by Danny Elfman, his favorite actor is Johnny Depp. Or David Lynch likes to use th 50’s style in his films there is usually an usual montage which confuses the audience mind he has a light effect. Quentin Tarantino uses violance in a humorous way and his soundtracks are very good. He chooses the music for the soundtrack very good. Stanley Kubrick is very perfectionist and even though he tried different genres he also has obsessions like frames are usually very symetric in his films and he uses classical music. There is classical music in Shining, in Clockwork Orange and in Space Odyssey. The most known example is Alfred Hitcock he becomes a cameo in all of his films and that attracts the attention of the audience. We watch the film more carefully, looking for  details trying to find out where he is hidden in this film. I think these are the key methods for being a unique film director. Just like an author’s style. Douglas Adams has a speacial language that you can only read in his books. Or there were many artists but Van Gogh and Picasso are so unique because they have such a unique style. That’s exactly what I want. I want to make films with my own film language and I want to sign them with my name Bessy…

Video Production: the best way is to produce and in this class I understood the importance of team spirit. You are not making a film alone and like an orchestra every insturment must be good on its own and must be in harmony with others. Director is like an orchestra chief, he directs all the sounds.


Cinema and Mythology: I noticed the archetypes in mythology is used in most of the films. Espeacially in Matrix I found out so many things

Film Genres: I learned the iconography of many film genres as western, comedy, horror and romance

Contemporary Trends in Film and Television: the latest issues is Film and Television as feminisim, gay&lesbian rights

Exploring the Digital Media: Digital Media is growing every day more and more. I am very interested in the digital technology like the speacial effects in films like King Kong, Lord of the Rings, Matrix, Star Wars. Speacial effects are just like magic you can do anything if you know how to use them and this attracts me very much. I am also interested in 3D animation which is mostly used in animations and computer games.

In which courses were you least successful? Why?

I was mostly succesful in most of my lessons because I really loved the department and my teachers. When I do something with love and desire I become succesful so my grades were usually good in the university. I have always been good at writing compositions, stories and screenplays. I like to create and make interpretations. I am least succesful in memorization and so the course I was least succesful was History of Turkish Revolution and Information Technology. I didn’t have any lesson that I was not succesful related to cinema during my education.

Do your grades reflect your abilities? If not, why did you not do better?

Mostly. I think so. But the best way to see my abilities is to let me shoot more short films with beter facilities and watch the films I produced I thinkJ I believe I can do beter with better equipment and Professional actors.

In what ways did your education prepare you, or fail to prepare you, for your career to date?

I think my education prepared me well for my career. Yet, I still want to improve myself. Because I want to be the best in my speacialization. I will always want to be better and better. I think I have got everything possible in my film school yet there is much more than that and I believe the hands on experience will prepare me better for my career. Last summer I worked in a feature length film and in both production and production in all aspects I loved to be in the film industry. That’s the only business I want to do in this life.

It’s not only education of course, to work in the industry you should have good contacts and relationships in our country. To make a film you need Money (sponsor, producer) and a very good crew. Experience in filmmaking is more important I think for my career.

What do you want to be doing in 5 years? 10 years? 25 years?

I want to be a film director and I also want to have an academic career. My only ideal in life is to make feature-length films and to gain international succesful with my films. In 5 years I plan to make short films and submit to as many international short film festivals and competitions as I can. I want to win some awards and with my films that are screened in the festivals I might attract a producer, a distributor or a talent agent.  I will also write feature-length and tv series screenplays. If I have a chance I will shoot my screenplays by myself. If not I will write screenplays for the film industry until I catch a chance of my own. Like Paul Haggis who won the best film award with his film “Crash” this year. I found the screenplay and the editing of the film very succesful. When I have a look to his Professional career he wrote many screenplays. He earned success with his screenplay “Million Dolar Baby” directed by Clint Eastwood and he could shoot this succesful movie. I read the biographies of my favorite directors and I see many of them began to their Professional career by writing screenplays (like Oliver Stone, Woody Allen) and others began with television making music video or commercials like David Fincher. It might be harder for me may be because I am Jewish, Female and Turkish an alien in the United States. May be I can turn these things to advantages. Anyway, I will try all the ways, all the doors and I know that I will make it at last. Because I have the key. Key is my imagination. There is no limit in imagination.

After 25 years I want to keep on making films, writing screenplays but I also want to have an academic career and share my experience and knowledge with the prospective film students. I want to help to the young people to reach their dreams and desires like me.

What do you want to accomplish in life?

I want to accomplish feature length films which will become an international success for me and for my country. I want to make beneficial things for the future cinema of my country. I want to open a way to women filmmakers too. I want to tell my stories throughout cinema and my deepest desire is to invent an original film language of my own. I want people to watch a scene from my film and say “this is Bessy” and after I leave this world I want a kid to watch my film and reach to her/his soul in a positive way.

How have your goals changed in recent years?

As I was a child I wanted to be an actress but my goal had changed when I took the camera to my hands and taste the behind the scenes. Yet, I can still both direct and act in my films. Because I find very succesful some directors who also become the actors in their own films. Like Woody Allen, Charlie Chaplin and Clint Eastwood. I tried all branches of art as I was a child. My family noticed that I had an artistic talent and a creative brain. So they sent met o dance and balet courses when I was little. Then I took piano and guitar lessons. I went to sculpture and painting courses. I loved to read books and I have always been interested in literature. I wrote my own stories and screenplays. I studied painting and drawing in high school. And finally I decided to be a film director. Because I can use all my talents and 7 branches of art in a movie.

My goal is to become a cinema artist. I see cinema both as an art and as an entertainment. Since I chose my department in university as Film&Television and since I shot short films worked in films I understood that’s it! That’s exactly what I want to do in my life. I want to be a film director that’s all! I have many stories to tell and cinema seems to be the greatest tool for me.

Which other schools are you applying to? Why? Why so many/few?

As you know I won the Fulbright Scholarship and IIE (Institute of International Educarin) applied to the schools on my behalf. I applied  to UCLA, Columbia by myself. And IIE applied to San Fransisco State University, Chapman University and California Institıte f the Arts

Why did you choose our/these school(s)?

I read the film school confidential which gave information on the film schools in America. And I also made researches from the internet. I looked to the equipment like the cameras and the editing systems. I looked to the university campus and around. I read the ideas of the students who graduated from these schools. I also looked to the teachers past.  I did not choose AFI because I heard that they don’t let international students to direct films for instance, and I chose the film schools that gave me hands on experience opportunity because I want to shoot as many short films as I can while I am studying there. I want to be espeacially in California because it is near to the heart of the film industry. I would like to make internship around there if there is such an oppurtunity. I looked to the alumni. I chose Calarts because my favorite director Tim Burton has graduated from that school. I chose Columbia University University because many film directors such as Martin Scorsesse and Oliver Stone comes there for seminars or workshops. I think division in the department is also imprtant

Which school is your first choice? Why?

  1. Your school is my first choice. I want your school mostly because you have great facilities, very good teachers in the faculty and it seems to be one of the best schools in the United States
  2. I want your school because I will study with a scholarship and I can’t afford a very expensive school. Your school is both good for my education and future.

What if you are not accepted at a top school?

If I am not accepted to a top school, then I will go to a state university. And I will try to do my best there.

What is your favorite book/movie/drama and why?

May Favorite Book is: Long Dark Tea Time of the Soul which is written by Douglas Adams who also wrote the Hitchhikers Gıide to the Galaxy. Now I am adapting this novel to a screenplay just to have a try. I have a dream to make an adaptation of this novel in the future. It is a fantastic, mythologic novel in a sense of dark humor. There are two different characters who meet at some point. Dirk Gently is a dedective and he tries to solve  the murder of one of his client’s. Actually this murder is his fault because he could not protect him. While he is trying to find out in his own methods, Kate wakes up in a hospital after the accident in the airport. Then strange occurances and coincidances follow each other. I love it because I love dark humor.

My Favorite Drama: Phantom of the Opera. Very emotional and senseational.

My favorite movie:

Crash (this year) : it tells the life stories of the different people and how they conflict in some point. Every good or bad thing you do returns to you at last. It is very realistic. The screenplay was very detailed, succesfully written. Performances were very natural and good. Editing was also good both the paralel editing and the film ended where it began. It was a political film about racism, and xenophobia (fear of the strangers)  which was not boringJ When I come to America I will be an alien too as an international student so it was interesting to see the problems of people from different origins. The film says we are all “human” in the end. We are all alike even though our colors or language is different. We all carry a light as much as darkness. People we encounter every day are just mirroring ourselves to us.

What the Bleep do we know??? (this year)

This documentary is the muse of my new screenplay. It questions the reality and parallel realities. After watching this film I became more careful of what I think because we create or own reality with our thoughts, words and energy. The thing that I liked most was the water issue in the film. There is a Japanese science men who made an experiment with water. With the words he says to the pure water like “thank you”, “good bye”, “I love you” water changes. There are pure, chrystal images in positive words and water blurs with negative ones. It asks if our words have such a power on water, then it has a stronger effect on ourselves because most of our body 3 of 4 is full with water. If we think negatively it is harmful both for us and for people around us. Film reminds us to love ourselves and gives encouragent to change our lives.

This is one of the best documentaries I have ever seen. Actually it includes also a fiction film and animation in it. Brain doesn’t know the difference between what it sees and what it remembers.

Rent (this year): I watched this film during the independent film festival in İstanbul. The film is directed by Chris Columbus who also directed Home Alone and Gremlins which were my favorite films as I was a child. Lastly he directed Harry Potter films. However Rent is a different movie. It is a musical which is about contemparary youth problems. There are different characters living in the same apartment building. One of them wants to be film director, there is a musician who lost his girlfriend because of drugs and he falls in love with another junkie girl. There is a transvestive, a lesbian relationship, aids and drugs issues. Most of the modern problems of youth is shown in this movie in a musical. I really liked that independent movie.

The City of Lost Children: the visuality of the film attarcted me the most. Red, green colors. Wide angle lenses. Production set design and art direction was really a piece of art! It was very fantastic. I can’t forget the santa clauses, the twins who stole to the dreams from children and the love between the little girl and the giant.

Edward Scissorhands: I always cry when I watch this movie. The colors are very bright and shiny in there however Edward goes there black and white and he is very different from others. Firstly, people like him and uses him for their own good. Like he becomes a hairdresser, a gardener. He has scissorhands so he hurts the woman he loves by mistake. When he makes a mistake he becomes the space goat of everything. His loneliness and feeling like an outsider always touched my heart, I don’t know why exactly.



Sevmedigim Film:

“Hostel” by Eli Roth. I went to the movie with excitement when I saw “Quentin Tarantino” presents, last year I went to “Hero” with his reference and I really admired it however Hostel didn’t gave me much pleasure. The film is about young boys who go to interrail and want to live some experiences with women, then they found themselves as trapped in a sadistic trap. Film was ok as a low budget b-movie but it didn’t give me any message other than be careful with the people you hang out during the interrail, there might be rich sadists want to play with you. There were many bloody, gore scenes but it is not why I disliked the film, it didn’t give me any feeling. When the film ended we asked “so what? “ to ourselves. May be the filmmaker wanted to say that we all have the potential of violance in ourselves and wanted us to face with it. But it is not a very original thing to say, not anymore…

My Favorite Directors are:

  1. Stanley Kubrick: Eyes Wide Shut, The Shining, A Clockwork Orange, 2001: A Space Odyssey, Barry Lyndon
  2. Quentin Tarantino: Sin City, Kill Bill,Jackie Brown, Pulp Fiction, 4 Rooms, Reservoir Dogs
  3. David Lynch: Mulholland Dr. , Lost Highway, Twin Peaks, Wild at Heart, Blue Velvet, Elephant Man, Eraserhead
  4. Martin Scorsesse: Raging Bull, Taxi Driver, Goodfellas
  5. Tim Burton: Corpse Bride, Charlie and the Chocolate Factory, Big Fish, Ed Wood, Batman, Edward Scissorhands, Beetlejuice, Vincent
  6. Jean Pierre Jeunet: Amelie, A Very Long Engagement, The City of Lost Children, Delicatessen
  7. Terry Gilliam: The Brothers Grimm, Fear and Loathing in Las Vegas, 12 Monkeys, The Fisher King, Monthy Phyton, The Adventures of Baron Munchasen, Brazil, Time Bandits
Announcing World Premiere: Strange Little Girl
Feb 20, 2012 | admin | News | 0



Wednesday, March 3, 2010

Announcing World Premiere: Strange Little Girl

Turkish filmmaker Bessy Adut makes her world debut with this heartfelt story of a girl who doesn’t fit in. Shot as a college final project and completed in May 2009, Strange Little Girl exhibits Adut’s keen eye for nuance, remarkable sensitivity, and dedication to her craft.

The youthful lead in the movie finds a way to alter her perceptions through the lens of a video camera, and through doing so, Adut alters us, as well.

Feb 20, 2012 | admin | News | 0

Sevgili Okurlar, Sinema Takipçileri,

Bu sene hayatımda ilk defa hep duymuş olduğum Cannes Film Festivalinde bulunma şansına sahip oldum ve sizlerle 12-23 Mayıs 2010 arasında geçmiş olan festival deneyimlerimden ve görmüş olduğum filmler ve bulunmuş olduğum basın konferanslarından söz etmek istiyorum.


Öncelikle daha önce hiç Cannes’da bulunmamış olan ve merak edenleriniz için kısaca Festival sarayından ve içinde yer alan bölümlerden bahsetmek istiyorum. Bu festival alanına girebilmek için ya basın mensubu olmanız ya da film dünyasıyla bir ilginizin olup gerekli başvuruyu yapmış olmanız gerekiyor. Yani kapıda buna dair giriş belgenizi göstermeden, saraya adım atamıyorsunuz. Bunlarsa çeşitli kategorilere ayrılmış durumda.

Festivalin en alt katında kısa filmcilerin ve genç yönetmenlerin filmlerinin, seminerlerinin yer aldığı “Short Films Corner” bulunuyor. Burada kısa filmciler hem filmlerini gösterme, hem çeşitli konularda uzmanlardan bilgi veren seminerlere katılma ve de iş bağlantıları kurma fırsatına sahip oluyorlar. Biraz daha ilerlediğinizde alt katta dağıtımcı ve yapım firmalarının fuarı karşınıza çıkıyor. Dışarı çıktığınızda ise deniz kenarında, kumsala karşı kurulmuş beyaz çadırlar yer alıyor. Çadırlar ülkelerine göre ayrılmış durumda ve içlerinde ülkelerin film festivalleri, filmleri, yapım şirketleri ve yönetmenleri hakkında bilgiler yer alıyor. Bu çadırlara “Pavillion” deniyor ve her birinde ufak tanışma partileri oluyor. Türkiye’nin çadırının son derece popüler olduğunu ve yabancılar tarafından çokça sevildiğini ve takip edildiğini söylemeliyim. Bu çadırlar da yine iş bağlantıları kurmak veya proje almak, satmak açısından son derece güzel bir ortam. Yani bu bölüme “market” denmesinin bir nedeni var, gerçekten de bir film pazarı ve alışverişi söz konusu. Sarayın ikinci katında bir basın odası ve de espresso bar var, gazetecilerin hep uyanık kalsın diye kahveleri eksik edilmiyor. Üçüncü katta kablosuz internet bağlantı alanı ve de basın konferanslarının yer aldığı salonlar yer almakta. Tüm dünyadan gelen basın mensupları burada yönetmenlere, oyunculara ve yapımcılarla röportaj yapma fırsatını buluyorlar. Tabii ki bunun dünya basını olduğunu ve herkesin içeri giremediğini söylemeliyim. En üst katsa jüriye ayrılmış durumda. Onlara ait bir teras ve dinlenme alanları var. Bunların yanı sıra yarışma filmlerinin ve galaların kırmızı halı eşliğinde yapıldığı çok şık “Grand Lumiere Theater” sinema salonu yer almakta. Bu salona elinizde özel bir davetiye olmadan ve de bayanlar için tuvalet erkekler içinse smokin giymeden girmek mümkün değil. Son derece şık ve ışıltılı bir ortam ve şahsen görmüş olduğum en güzel sinema salonlarından biri. O kadar çok güzel film birden gösteriliyor ki aynı zamanda, hepsine birden yetişmek mümkün değil. Diğer sinema salonlarında da basın gösterimleri yapılmaya devam ediliyor.


Festivalin açılış filmi şu anda ülkemizde de sinemalarda gösterilen “Robin Hood” filmiydi. Ridley Scott’ın yönetmiş olduğu ROBIN HOOD [Robin des Bois]  basın konferansı filmin oyuncularının ve yapımcısının onu temsil etmesiyle gerçekleşti. Russel Crowe ve Kate Blanchett’in de bulunduğu basın toplantısında filmin daha önceki örneklerinden daha politik ve ciddi bir tavrı olduğundan ve kendi oyunculuk deneyimlerinden bahsettiler. Kate Blanchett tam bir yıldız gibi mütevazı bir gülümsemeyle parlarken, Russel Crowe biraz ukala fakat esprili bir tavırla basının sorularını yanıtlarken bir noktada filmde Robin Hood’tan çok futbolcuya benzediği yorumu üzerine kısa bir de futbol muhabbeti yaşandı. Daha sonra festivalin ilk ön gösterimleri başladı. Bu sene en iyi yönetmen ödülünü alan Mathieu Amalric’in 4. Uzun metraj filmi “Tournee” festivalin kanımca gerçekten de en güzel filmlerinden biriydi.

TOURNÉE [On Tour] Mathieu Amalric’in yönetip aynı zamanda başrol oyunculuğunu yapmış olduğu filmde; Joachim, Parisli eski bir Televizyon yapımcısı her şeyi geride bırakmıştır-çocukları, ailesi, dostları, düşmanları ve yeni bir hayat yaşamak üzere Amerika’ya gitmiş olmasından ötürü pişmandır. Yanında striptiz göstericileriyle birlikte romantik hayallerle Paris, Fransa’ya geri döner. Parasız bir şekilde yanında gösteri kızlarıyla şehirden şehre giderlerken ortaya fantastik, sıcak ve bol renkli bir atmosfer çıkar. Her ne kadar Paris hayalleri eski bir arkadaşı tarafından ihanete uğraması sonucu gösteri yapacakları mekan ellerinden gitse de bu yolculuk hepsi için rüyayla kabus karışımı bir deneyim olur.  Festivalin jüri başkanı olan Tim Burton bu filmin yönetmeninin en iyi yönetmen ödülü almasındaki etkenlerden birinin ilk izledikler ve içlerini ısıtan, gerçekçi olmasına rağmen renkli ve fantastik bir yanı olmasından kaynaklandığını dile getirdi. Kanımca da gerek kızların göz alan gösterileri, gerek samimi performanslarıyla, gerekse rengârenk görselliğiyle “sihri, büyüsü olan” bir film diyebilirim. Sahnedekileri gerçek hayata da taşıyan yönetmen, performans yapan bayanları aynı abartılı, renkli kostümleriyle kapanış gecesi töreninde ödülünü almaya giderken yanına çağırmayı ihmal etmedi.


Woody Allen’in en son filmi YOU WILL MEET A TALL DARK STRANGER festivalin en keyifli, eğlenceli filmlerinden biriydi. Tamamen değişik karakterler ve onların birbirleriyle olan ilişkileri üzerine kurulmuş olan film adından da anlaşılacağı üzerine hep falcıların karşımıza çıkardığı “Uzun, Esmer bir Yabancıyla Tanışacaksın” klişesi üzerine kurulmuş. Bocalayan bir yazar, onun kocasından ayrıldıktan sonra kafayı fallarla bozmuş olan annesi, yaşlılığını kabullenemeyip girdiği krizden dolayı bir hayat kadınına aşık olan Anthony Hopkins ve kocasının arkasından çevirdiği işlerden haberi olmayıp, kendisi de patronundan hoşlanan fakat sonunda arkadaşından da, kocasından da, annesinden de kazığı yiyen Naomi Watts. Dolu, dolu keyifli bir film. Şahsen ben Woody Allen filmlerinin tadını ve havasını bu filmde kesinlikle hissettim.


Basın konferansında Woody Allen’a artık neden filmlerinde oynamadığı sorulduğunda esprili bir cevap verdi “Eskiden gençken güzel kızları kapan ben olurdum, artık güzel kızları kapamayacak kadar yaşlandım. O yüzden bu rolleri artık genç oyunculara veriyorum.” Dedi. Musevi sinemacıların göz nuru yazar, yönetmen ve oyuncu olan Woody Allen’ı yakından görmek ve söyleşisine dahil olabilmek başlı başına en ilham verici deneyimlerden biriydi.
LA PRINCESSE DE MONTPENSIER [The Princess Of Montpensier] de Bertrand Tavernier, yarışmada herhangi bir ödül almamış olmasına rağmen son derece duygusal bir aşk hikayesiydi. Güzel ve zengin bir prensesin anne, babasının zoruyla aşık olduğu adam yerine, ona uygun görülen bir adamla evlenmek zorunda kalması fakat ilk aşkının onun peşini bırakmaması üzerine başlayan film, sonunda prensesin sahip olduğu her şeyi elinin tersiyle iterek ve her şeyi göz önüne alarak aşkının karşısına geçmesi ve aşık olduğu adamın başka bir kadınla olmak istemesi üzerine onu reddetmesi sonucu hüsranla biten acı bir aşk hikayesi. Güzel bir Fransız dönem filmi olduğunu düşünmekle birlikte, daha fazla kadın seyirciye hitap ettiğini düşünüyorum.



OUTRAGE, Takeshi Kitano’nun yeni filmi bende sanki Japon bir Tarantino filmi izlemişim hissi uyandırdı. İntikam ve kan üzerine kurulu bir senaryosu olan bu filmde durmadan göze göz, dişe diş bitmek bilmeyen bir yakuza savaşı söz konusu. Kopan parmaklardan tutun da, işkencelere kadar bol miktarda kan ve şiddete maruz kalıyorsunuz. Kan tutuyorsa izlemeyi hiç düşünmeyin derim! Tüm kan öğelerine rağmen aslında bir yandan kara mizahi bir şekilde bununla dalga geçen bir havası olmasına rağmen ne yazık ki senaryosunu çok başarılı bulmadığımı söylemeliyim. Yine de Takeshi Kitano’nun önceki filmlerini hem yönetmenlik, hem oyunculuk açısından başarılı bulduğum, kendisi de bana güleryüzle bir imza verdiği için, daha iyi filmleri kendisinden beklediğimi ve takip etmeye değer Japon yönetmenlerden bir olduğunu söylemeliyim.


COPIE CONFORME [Certified Copy] sanat sinemaseverlerinin yakından takip ettiği İranlı yönetmen Abbas Kiarostami’nin yeni filmiydi. Juliette Binoche filmin başrolünde oynamakla birlikte gerçekten göz alan doğal performansıyla en iyi kadın oyuncu ödülünü alması beni hiç şaşırtmadı ve çok sevindirdi. Filmin çok basit bir konusu olmasına rağmen, yine de kafa karıştıran ve hep izleyicinin merakını, ilgisini ayakta tutan bir tarafı var. Katalogta kısaca dediği gibi “Bu bir adamla, kadının hikayesi.” Bu kadınla adamın yeni mi tanıştıklarını, karı koca mı olduklarını, ayrıldıklarını mı çok iyi anlayamıyorsunuz. Sanki tek bir gün içinde her birini gerçekleştiriyorlar gözünüzün önünde. Önce aşık oluyorlar, ilk randevuları, ilk kavgalar, kadının adamın ilgisin kaybetmesi ve adamın gitmek zorunda olduğunu söylemesi. Bu basit hikayenin sinemanın özgün diliyle nasıl başarıyla anlatıldığını izleyerek görmek lazım, bu öyle bir film ki “anlatılmaz yaşanır.” Özellikle bizim gibi duygusal ve romantizm seven Türk insanının bu filmi kesinlikle seveceğini ve anlayacağını düşünüyorum.


FAIR GAME Doug Liman’ın yönetmenliğini yapmış olduğu bu politik filmde Naomi Watts ve Sean Penn başrolde karı koca olarak yer almakta. Bush’un ve Amerika’nın son yıllardaki savaş politikasının ve Amerika’nın kendi halkının da nasıl oyuna geldiğini ve kandırıldığını, onların da bu yersiz, yalan yere çıkmış savaştan manevi anlamda da olsa yaralar aldıklarını gözler önüne seren iddialı bir film.


ROUTE IRISH, Ken Loach İrlandalı bir yönetmen olarak kendi halkının yaşadığı politik problemleri her zaman filmlerinde yer vermekten hoşlanan bir sinemacı. Bu filmde de masum yere vahşice öldürülmüş çocukların ve kadınların neden, nasıl, kim tarafından öldürüldüğünü bulup, adaleti yerine getirmeyi kendine misyon edinmiş bir kahramanın öyküsü anlatılıyor. Film biraz ağırca ilerlese de filmin sonunda öyle bir patlama oluyor ki sonunda izlediğinize değmiş olduğunu anlıyorsunuz. Sonunda sabretmenize değiyor yani. Biraz tempo düşüp, düşüp sonunda aniden öyle bir çıkıyor ve öyle güzel bir sonla noktalanıyor ki bu filmi de öneririm.



POETRY, Lee Chang-dong yine ödül alan filmlerden bir tanesi ne yazık ki ben izleme fırsatına nail olamadım, yine de hakkında çok olumlu, güzel eleştiriler duymuş olduğum için size olduğu kadar kendime de en yakın zamanda görmeyi tavsiye ediyorum.



[Oncle Boonmee celui qui se souvient de ses vies

antérieures | Uncle Boonmee who can recall his past lives] yönetmenliği  Apichatpong Weerasethakul’ın yapmış olduğu ve ne yazık ki henüz izleme şerefine nail olamadığım bu film de “En İyi Film” ödülünü almaya layık görüldü.




THE TREE [L'Arbre]  kadın bir yazar-yönetmen olan Julie Bertuccelli’nin filmi, festival seremonisinin kapanış filmiydi. Mutluca yaşayan çok çocuklu bir ailenin, çocukların babalarını, anneninse kocasını kaybetmesi üzerine yaşadıkları buhranı ve giden babanın yerini bir ağaçla kapamaya çalıştıkları bocalama zamanlarını ağaç metaforu üzerinden giderek anlatan çok duygusal ve tüyleri diken diken ettiği gibi, aile dayanışması ve birlikte ayakta durmalarıyla da içinizi ısıtan dramatik bir aile filmi. Kapanış filmi olarak seçilmesinin bir nedeni de salondan ayrılırken sizde bıraktığı melankoli duygusu olabilir.


TAMARA DREWE Stephen Frears Oscar ödüllü yönetmen tarafından çekilmiş bir İngiliz filmi. Bu film de tam bir kara mizah örneği. Sakin ve tutucu bir İngiliz kasabasına burnunu yaptırıp, güzelleşip dönen ve ortalığı karıştıran bir genç kızın hikayesini anlatan bu filmde de Woody Allen tarzında karısını durmadan aldatan bir koca, bir rock grubunun solistine hayran olan ve ona ulaşmak için sonuna kadar ne gerekiyorsa yapan ve yanında en yakın arkadaşını da sürükleyen liseli bir genç kız gib pek çok yan hikayeler de mevcut. Bu da yine başka insanların trajedilerine bir yandan güldüren bir yandan üzen kara bir aile komedisi diyebilirim. Aslında bir İngiliz Güzeli filmi demek de mümkün olabilir. Son sözümse yönetmenin bana birebir söylemiş olduğu kulağa son derece basit ama motive verici gelen bir şey: “Eğer yönetmen olmak istiyorsan, yap et film çek.”


COUNTDOWN TO ZERO Lucy Walker tarafından yapılmış bu film belgesel meraklılarına! Nükleer silahları ve global korunmayı ele alan bu belgeselde bir bilinçlendirme ve uyandırma söz konusu. Belgesel film sevenlerin izlemesini önerdiğim, insanlık uğruna yapılmış bir film.


CHATROOM  Hideo Nakata’nın son korku filmi! Kendisi Japon “Ringu” korku filmi serisinden bilenleriniz olabilir. Daha sonra kendi yönetmenliğini yapma şartıyla Amerika’da filmin yeniden yapımını gerçekleştirmişti. Son derece uluslar arası çalışmayı seven Japon yönetmen, bu sefer de İngiltere’de genç İngiliz oyuncuların yer aldığı bir psikolojik, gerilim filmini yapmış. Sanal alemleri, orada tanıştığımız insanları ve sanal dünyanın gerçek dünyaya taşabilecek olan tehlikelerinden bahseden film özellikle bu türün örneklerini farklılığı, yaratıcılığı ve iyi işlenmiş karakterleriyle gönüllerinde taht kurma potansiyeline sahip. Yine de izleyici hedef kitlesinin daha çok gençler olduğunu ön görüyorum.



Son olarak da 63. Cannes Film Festivali Ödüllerinin Sahipleri:


Altın Palmiye: “Uncle Boonmee Who Can Recall his Past Lives”, (Yön: Apichatpong Weerasethakul , Tayland)

Grand Prix: “Of Gods and Men” (Yön: Xavier Beauvois, Fransa)

Jüri Ödülü: “A Screaming Man” (Yön: Mahamat-Saleh Haroun, Çad)

En İyi Kadın Oyuncu: Juliette Binoche (“Certified Copy”) 

En İyi Erkek Oyuncu: Javier Bardem (“Biutiful”) ve Elio Germano (“La Nostra Vita”)

En İyi Yönetmen: Mathieu Amalric (“On Tour”)

En İyi Senaryo: Lee Chang-Dong (“Poetry”)

En İyi Kısa Metrajlı Film Ödülü: “Chienne d’Histoire” (Yön: Serge Avedikian, Fransa)

Altın Kamera Ödülü: “Ano Bisiesto” (Yön: Michael Rowe)

Çek Bakalım – 2.lik
Feb 20, 2012 | admin | Press | 0


Tolerans pek yakinda Akbank Kisa Film Yarismasinda/Tolerance will be screened at Akbank Film Festival Competition Soon…
Feb 20, 2012 | admin | Upcoming Screenings | 0

Tolerance on juriden gecti ve pek yakinda Akbank kisa film yarismasinda yarisacak bilgilenenlere duyurulur.

Feb 20, 2012 | admin | News | 0

Bessy Adut genç ve yeni bir sinema yönetmeni… Eğitimi, başarıları, mesleğine olan sevgi ve yeteneğiyle, yedinci sanatın o renkli ve büyüleyici dünyasında emin adımlarla yol alıyor…


Bessy Adut, İstanbul Bilgi Üniversitesi Sinema & Televizyon Bölümü’nden “Yüksek Onur Öğrencisi” olarak mezun olduktan sonra, Fulbright’tan kazandığı “Üstün Başarı Bursu”yla Amerika’nın en iyi ilk beş film okulundan biri olan CalArts’ta Film Yönetmenliği master’ını tamamladı ve Türkiye’ye döndü.


Şimdiye değin 20 kısa film yazdı ve yönetti. Bunun yanı sıra oyunculuk da yaptı. Son çekmiş olduğu filmi ‘Strange Little Girl,’ International Family Film Festival, Los Angeles International Children Films Festival, Bijou Film Festival’da gösterildi ve Art Center Film Festivali’nde “En iyi kurmaca kısa film izleyici” ödülünü kazandı. Bessy, halen yakında gerçekleştirmeyi planladığı senaryo ve televizyon projelerini yazmakta, bu konuda biraz daha fazla destek almayı ummaktadır.
Önce bu aralar neler yaptığından bahseder misin?
İstanbul’a döneli birkaç ay oldu; Fulbright bursu eğitimini tamamladıktan sonra iki yıl ülkene dönüp orada bir şeyler yapmanı şart koşuyor. Ben şu an format alıp satan Sera Film Şirketi’nde çalışmaya başladım, bu firma yurt dışından Türkiye’ye, Türkiye’den de yurt dışına televizyon formatları satıyor.
CalArts’a gitmeye nasıl karar verdin?
CalArts Amerika’nın en iyi beş film okulundan biri, beni çok etkileyen bir diğer faktör de Tim Burton’in bu okuldan mezun olmuş olmasıydı. Tim Burton dışında Sophia Coppola’nın da okulu.
İş dışında neler yapıyorsun?
Şu an üzerinde çalıştığım bir televizyon formatım var, kendi programımı yapıp sunmak istiyorum. Onun dışında biri Amerika diğeri Türkiye için üzerinde çalıştığım iki senaryom var, bir de klip çekiyorum. Film ve reklâm seti atmosferinde bulunmak da istiyorum.
Asıl uzmanlaşmak istediğin bölüm ne peki?
Uzun vadede asıl yapmak istediğim şey senaryo ve film yönetmek. Gerçekten iyi işler ortaya koymak için, bu biraz meşakkatli bir yol, bunu başarabilmek için çok tecrübe edinmek gerekiyor. Ama bütün dünyaya hitap eden bir film yapmak, dünyanın farklı yerlerindeki farklı kültürlerdeki insanlara aynı duyguyu yaşatacak filmler yapmak istiyorum. İdealim burada bir şeyler başarıp sonra Amerika’ya gidip bütün dünyanın izleyeceği duygusal bir bütünlüğü olan filmler yapmak. İnsanlık evrim içerisinde ve bu döngüde benim de tuzum bulunsun istiyorum, bu benim bir sinemacı olarak sorumluluğum
Sinemacı olmaya nasıl karar verdin?
Aslında çocukluktan beri sanatla iç içeyim, her sanat dalını denedim. Çocukken çok uzun zaman bale ve dansla ilgilendim. Edebiyattan heykele birçok sanat dalıyla uğraştım. İlk başta Nişantaşı Işık’ta okuyordum ama oradaki eğitim bana çok uymadı, bakış açıları çok at gözlüğü takmış gibi geldi bana, ben de Pera Güzel Sanatlar’da resim okumaya başladım, orası bana çok iyi geldi. Orada okumaya başladığımda henüz tiyatro bölümü açılmamıştı ama oyunculuk dersleri verilmeye başlamıştı, ben de oyunculuk dersleri almaya başladım. Lise bittiği zaman kesinlikle yapmam gereken şeyin sinema olduğunu biliyordum. Sinema her şeyi barındırıyor, bu da beni çok etkiledi. Bir de babam Roni Adut sayesinde zaten filmle iç içe büyüdüm. İlk kamerayı elime almam 9–10 yaşıma denk gelir. Kuzenlerimle Hansel ve Grethel’i çekmiştik, hatta ben cadıyı oynamıştım. O zamanlarda kamerayı elimize alıp sokakta röportaj yapardık, zamanı gelince bunun eğitimini almaya karar verdim. Bilgi Üniversitesi’nde aldığım eğitim bana çok şey kattı, çok iyi hocalarım vardı.
Sinemanın seni cezbeden yanı ne?
Bütünleyici olması, akıl ve sanat yoluyla akıl ve ruh birliğini sağlaması. Bir sinemada, farklı, birbirini tanımayan birçok insan, toplu olarak bir duyguyu ortaklaşa yaşıyorlar. Bu dünyanın her yerinde böyle. İnsanların sinema sayesinde acı, mutluluk, özlem, kıskançlık, aşk gibi temel insani duyguları paylaşmaları bence çok güzel. Bunun dışında bence sinema sadece sanat değil aynı zamanda eğlence de olmalı, insanları keyif alarak düşündürmeli. Çok ağır sanat filmi çekmektense duygusal bütünlüğü olan yani temel duyguları içeren bir iş yapmak isterim. Daha önce de dediğim gibi bütün dünyaya hitabeden. Derdi olanın anlatacak şeyi vardır, anlatacak şeyin olmadan film yapamazsın. Ben her türlü din, ırk, dil ayrımcılığına karşıyım; tamam insanların farkları olabilir ama bunlara hoş görü duyulması gerekir. Kabala ve çekim gücü felsefelerine inanıyorum. Tabi yanlış anlaşılmasın, insanların kendi kimliklerinin bilincinde olması gerektiğini de düşünüyorum, kendi kimliğini bilip diğer kimliklerin farklılıklarına saygı duymak gerekir. Ben de kendi Yahudi- Türk kimliğimin farkındayım. Bu kimliğim ile de işler yapmak isterim, Fatih Akın’ın Almanya’da yaşayan Türk kimliği ile başarılı işler yaptığı gibi.
Son dönem Türk Sineması hakkında ne düşünüyorsun?
Bu kadar çok film yapılması bir açıdan sevindirici, şu an Amerikan filmlerinden çok Türk filmleri vizyonda, bu güzel bir gelişme ama maalesef bazı filmler sadece para kazanma kaygısı ile yapılmış ki, bu üzücü. Gerçekten emek harcanmış işlere çok saygı duyuyorum ama bu maddi amaçlı filmlere açıkçası aynı şekilde bakamıyorum.
Seni daha yakından tanımak isteyenler…
Showreel’imi, www.bessyadut.com’dan, son kısa filmimin trailerini ise www.slgtmovie.com’dan izleyebilirler.
Son olarak söylemek istediğin bir şey var mı?
Cemaatte sinema ile ilgilenenlerin sayısı çok fazla değil, bence bir araya gelip çok güzel işler ortaya koyabiliriz, Kendi romanlarını, senaryolarını yazanlar bana ulaşabilirler, birlikte çalışmayı çok isterim. Mesela Stella Treves, Mario Levi gibi yazarların eserlerini filme çekmek gibi birçok şey yapılabilir.

Tolerance (Trailer)
Feb 19, 2012 | admin | Home Page | 0



Canon 7D / HD, Versions of 12′, 17′ & 22′ , 2011






A modern beauty & the beast story. 



A beautiful woman, a wanna be young actress Kıvılcım obsessed with her own beauty wishing to be explored, getting ready for an audition and an overweight guy, passionate with delicious food, a film geek, studying at an art college, meet one day. On one side, we see the beautiful girl looks at her own reflection checking her make up on the patisserie window, on the other side Daghan is deeply focused on the cakes at the window. Just for a split second their eyes meet on the two sides of the patisserie screening window. She gets uncomfortable, she suddenly turns her back and sits at a table. Fat man sees this and gets mad at that minute because she is sitting on his everyday routine favorite table by ruining his daily routine!



Art of Brooklyn Film Festival, 2012

Akbank Short Film Festival Competition, April 2012

Category: Competition



Kivilcim Ural

Metin Avsar

Zafer Algoz

Wilma Elles



Writer / Director / Producer: Bessy Adut

Assistant Director / Continuity: Mine Paşamehmetoğlu

Art Director: Rila Koksal

Production Design: Ilona Levi 

Costume: Beste Gurel 

Director of Photography: Burak Kanbir

Assistant Camera: Ersan Capa 

Sound Design / Mix: Melodika

Original Tracks: Cagri Sertel, Loras Audio 

Online: Birkan Ozekan, Ilker Canikligil, Yusuf Ziya Kaya

Shooting Location: Istanbul, Turkey 




Evlilik Teklifi
Feb 19, 2012 | admin | Home Page | 0


Canon 7D /, 3′, 2011






A young couple find themselves in a deserted island, man has the chance finally to propose the girl he loves.



A short comedy as part of the competition.



ATV Cek Bakalim Competition





Director: Bessy Adut

Editor: Birkan Ozekan

Director of Photography: Osman Denker



Acelya Gurbuz